Tuesday, May 1, 2018

तस्बिरमा...

मैले विभिन्न समयमा लिएका भिन्न तस्बिरहरु













Wednesday, February 28, 2018

Gender Reversal

I wrote the concept and script of these videos...We got very inspiring feedbacks from facebook. More than 640k views, 4500 shares and 1.2k comments. :) Have a look.


https://www.facebook.com/kathmandupost/videos/718402121682987/


the another


https://www.facebook.com/kathmandupost/videos/710649085791624/

Here in youtube,








सम्झनामा पत्रकारिताका पुराना दिन

 दुनियाँ डिजिटलमा गइसकेपछि आफूसँग भएका संग्रहलाई पनि डिजिटल नगरे पछि परिन्छ । हुन त सिकेर कहिल्यै सकिँदैन । मैले सिक्दै गर्दा लेखेका केही आर्टिकल पाठक पत्र अनि त्यसमाथि पनि आएका उत्तरहरुलाई मैले यहाँ स्क्यान गरेर राखेको छु । नितान्त व्यक्त्तीगत । 



Monday, February 19, 2018

कान्तिपुरमा पाठक पत्र : पत्रकारिता सुरुवातको मीठो सम्झना ।

कान्तिपुरले आज २५ अौं वर्ष पुरा गरेको छ । ममा पत्रकारिताको रस बसाल्ने कान्तिपुरसँग मेरा पुराना सम्झना जोडिएका छन् । कान्तिपुरले पाठक पत्र प्रकाशनको लागि स्थान पुरा पेजबाट आधा पेजमा झारेपछि मैले अन्तिम पटक लेखेको पाठक पत्र यस्तो थियो ।

 अन्तिम पाठकपत्र...



यस बीच मेरा पाठक पत्रमा साठक पत्र पनि हेर्न पाइयो । अरुको पाठक पत्रको साठक पत्र पनि लेखियो । बाँकी कुरा समय मिलाएर ब्लगमा लेखुँला । अहिलेलाई सम्झनाहरु तल,

सुरुवातबाट....






Have a look more....

Sunday, February 11, 2018

जहाजका यात्रुहरु किन हाँसे

पुस २२ गते। शनिबारको साँझ।
पाँच बजेर २० मिनेट गएको थियो। विराटनगर एरपोर्टबाट यति एयरको विमान काठमाडौं उड्नेबित्तिकै एकाएक सबै यात्रु हाँसे।
किन हाँसे भन्ने खुलदुली मलाई भयो। यो खुल्दुली तपाईंलाई पनि भयो होला। तपाईंले सोचेजस्तो बल्लतल्ल जहाज उडेर यात्रुहरू हाँसेका हैनन्। कारण के थियो त? खुल्दुली मेट्नुअघि त्यस दिनको बारेमा केही बताउँ।
त्यस दिन पहिलो फ्लाइट ९ बजे आसपास थियो। त्यसमै यात्रा गर्न मैले पनि टिकट लिएको थिएँ। साथीहरूले तिमी त पक्कै फर्केर आउँछौ, बिहान फ्लाइट हुँदैन भन्दै थिए। नभन्दै ८ बजे नै एयरपोर्ट पुग्दा थाहा भयो, जहाज उड्ने संकेत छैन। बिहानैदेखि हुस्सुले एयरपोर्ट पूरै डम्मै थियो। चिसो यति धेरै थियो, हातहरू ठिहिर्याइरहेका थिए। केही दिन अघिदेखि नै मौसममा भएको बदलीका कारण राम्ररी घामको मुख हेर्न पाइएको थिएन।
जहाज त कुर्नै पर्यो। म नजिकै एक दाइको कोठामा गएर बसेँ। जहाज आउने थाहा पाएपछि एयरपोर्ट आउँला भन्ने भयो। जतिपटक फोन गर्दा पनि जहाज उड्ने संकेत पाइएन। तै टिकट क्यान्सिल गरिसकेको थिइनँ, सिरकभित्र गुटमुटिएर बसेको थिएँ।
दिउँसो साढे चार बजेतिर फोन गर्दा एक्कासि मलाई उताबाट कर्मचारीले झर्किंदै भने, ‘तपाईं कहाँ हुनुहुन्छ जहाज आउन लागिसक्यो।’
बिहानदेखि सुस्ताएका उनलाई एक्कासि भिड थामिनसक्नु भयो होला सायद। हत्तनपत्त मैले पनि नजिकै भएको बताएँ। यस्तो लाग्यो, जहाज ल्यान्ड हुनै आँट्यो।
जिन्दगीमा पाएको कुरा भन्दा गुमेको कुरा ठूलो हुन्छ। कतै जहाज छुट्ला भन्ने पिर मनमा पर्यो। हतारिएर निस्केँ। लगभग चार किलोमिटर दुरीमा बसेको थिएँ म। जाने रिक्सा पनि पाइनँ। दौडदै एक किलोमिटर त आफैंले हिडेरै काटेँ। बल्ल सफारी रिक्सा भेटेपछि सय रुपैयाँ कबुलेर कुदियो।
एयरपोर्ट एक्कासि भरिभराउ भएको थियो। धरानभन्दा परदेखि बिहान ७ बजे नै आइपुगेकाहरू साँझ उड्न पाउँदै थिए। कोही भने जहाजको टिकट क्यान्सिल गरी भर्खरै जिप रिजर्भ गरेर काठमाडौं हिडे रे भन्ने पनि सुनियो।

Sunday, December 24, 2017

रेडियो नाटक र रेडियो नेपाल

सायद २०५२, ५३ सालताका होला । ७/८ कक्षामा पढ्थेँ म । शनिबारको हाम्रो दैनिकी सरसफाइबाट सुरु हुन्थ्यो । पहिला घरको सरसफाइ अनि ज्यानको । त्यसपछि लुगा धुने काम फटाफट सुरु हुन्थ्यो । जिम्मेवारी यस्तो बाँडफाँड थियो कि दिदी बहिनी दाजुभाई सबैले आफ्नो लुगा आफै धुनु पथ्र्यो । ५ जना छोराछोरी हामी धाराको वरपर घेरा पारेर बस्थ्यौं र लुगा धुँदै मोडामाथि उभिएको रेडियो सुन्थ्यौं । सबै भन्दा धेरै ध्यान तब जान्थ्यो जब ‘रेडियो नाटक’ बज्थ्यो ।

शनिबार दिउँसो बज्ने त्यो रेडियो नाटकले मनको कुनाको तार बजाएको थियो । खुशीको कुरा, केहि दिनअघि देखि म रेडियो नेपालकै स्टुडियोमा नाटक ‘कथामाला’ को निर्देशन गरिरहेको छु । बीबीसी मिडिया एक्सन र रेडियो नेपालको सहकार्यमा तयार भइरहेको यो ५ मिनेटको नाटक हरेक आइतबार बिहान ८।१०, दिउँसो १२।१० र साँझ ६।१० बजे बज्छ । यति बेला म नाटकका अझ धेरै पक्ष सिक्ने मौंका पाइरहेको छु । आजका दिनमा म मेरो बाल्यकाल धेरै सम्झिरहेको छु । #RadioNepal #BBCMediaAction #Kathamala #Milijuli #RadioDrama